De in 1950 in Brooklyn, New York geboren Frank Carillo is zoals de Amerikanen het noemen een ‘musician’s musician’. De begenadigde zanger, gitarist en songwriter wordt al sinds begin jaren ’70 door diverse grootheden in de popmuziek gevraagd voor zijn muzikale bijdrage. Hij werkte o.a. met Peter Frampton, Tom Petty, Van Halen, Michael Bolton, Cheap Trick, Carly Simon, maar ook met Anouk en Golden Earring.

Al op 11-jarige leeftijd speelde hij in een schoolbandje en deden zij Rock’n’Roll-klassiekers. Het succes begon in 1972 toen hij naar Engeland afreisde om mee te spelen op het debuutalbum ‘Wind Of Change’ van Peter Frampton, waarop ook Billy Preston en Ringo Starr meededen. Een jaar later speelde hij ook op Peter’s tweede plaat ‘Frampton’s Camel’. Ook kreeg hij toen een platencontract bij Atlantic Records en richtte de band Doc Holliday op waarvan datzelfde jaar het debuutalbum verscheen, geproduceerd door Chris Kimsey (producer van de Rolling Stones-klassieker ‘Sticky Fingers’). Tijdens de opnames van dit album maakte de band gretig gebruik van de apparatuur van The Rolling Stones. De leden van Led Zeppelin, die op dat moment in de naastgelegen studio hun album ‘Houses Of The Holy’ aan het mixen waren, kwamen in de nachtelijke uren nog weleens langs voor een jamsessie.

In 1978 verscheen Carillo’s eerste solo-album ‘Rings Around The Moon’, een bijzondere gastbijdrage op deze LP is die van zangeres Yvonne Elliman, bekend van o.a. de hits ”Love Pains’ en ‘If I Can’t Have You’. Carillo werd door Led Zeppelin gevraagd om tijdens hun US-tour het voorprogramma te verzorgen, maar de tournee werd afgeblazen omdat de zoon van Robert Plant overleed. Tegen het einde van de jaren ’70 tourde Carillo met o.a. Tom Petty & The Heartbreakers, Cheap Trick, The J. Geils Band en Van Halen. Tussendoor schreef hij samen met Carly Simon het nummer ‘Pure Sin’ voor haar album ‘Spy’. In 1979 verscheen zijn tweede LP ‘Street Of Dreams’ waarop Michael Bolton een vocale bijdrage leverde. Na de release deed Carillo met zijn band het voorprogramma voor Bad Company.

Voor het meervoudige platinum album ‘Up Your Alley’ van Joan Jett & The Blackhearts schreef Frank samen met Joan Jett en haar gitarist Ricky Byrd het nummer ”Play That Song Again’. In de jaren ’90 werkte Frank Carillo nauw samen met Annie Golden, vooral bekend als zangeres van The Shirts. In 1992 verscheen hun eerste album ‘A Fire In A New Town’, ook werd er een song gebruikt voor de film ‘Prelude To A Kiss’, waarin het duo ook te zien is. Later maakten zij nog twee platen. Ook tourde het duo onder de naam Golden-Carillo regelmatig door Nederland.

Frank Carillo is al jarenlang bevriend met George Kooymans. De Amerikaan was dan ook in nauw betrokken bij het door Kooymans en Hay geproduceerde debuutalbum ‘Together Alone’ van Anouk. Hij leverde de nummers ‘Pictures On Your Skin’ en ‘Time Is A Jailer’ en speelde ook enkele gitaarpartijen. In 2002 reisde de Golden Earring af naar Verenigde Staten om daar samen met Frank Carillo het album ‘Millbrook U.S.A.’ op te nemen. Ook werkte Carillo mee aan de Earring-plaat ‘Tits ’n Ass’ en stond hij in december 2015 op het podium bij het 50-jarig jubileumconcert van Golden Earring in de Ziggo Dome. In 2010 verscheen het veelgeprezen album ‘On Location’ van Kooymans/Carillo. Ook tourde het duo intensief door Nederland met als hoogtepunt het optreden op Europa’s grootste gratis festival Parkpop in Den Haag.

Ondanks dat Frank Carillo al tegen de 70 loopt, weet hij van geen ophouden. Onlangs verscheen de cd ‘Miles To Go’ van Frank Carillo And The Bandoleros. Met deze band werkt hij al sinds 2004 samen, toen zij vriend en vijand verrasten met het debuut ‘Bad Out There’. Vier jaar later kwam men met de opvolger ‘Someday’. Drummer op deze albums is multi-instrumentalist en songwriter Eddie Seville, die zelf ook een aantal uitstekende albums uitbracht. In maart 2019 tourden Frank Carillo en Eddie Seville door Nederland. Na een optreden in Leiden vertelde de sympathieke Frank Carillo wat zijn absolute favoriete nummer is.

Luister hieronder naar het interview:

 

youtubelogo

 

Al op zijn vijftiende had Tim Akkerman een baantje bij de Haagse muziekwinkel Rockpalace. Later werd hij gevraagd voor een beginnend bandje wat in korte tijd uitgroeide tot één van de populairste bands van Nederland: Di-Rect. In 2000 kreeg de Haagse groep het eerste platencontract. Het eerste album ‘Discover’ met daarop de hits ‘Just the Way I Do’en  ‘Inside My Head’ werd direct goud. Tot 2009 bleef Tim Akkerman zanger/gitarist van Di-Rect. In die hectische tijd stond de groep op nr. 1 in Indonesië, tourde voor het MTV-programma ‘Road Rally’ door de USA, maakte een nummer met Wibi Soerjadi, speelde op alle grote festivals en ontving diverse prijzen zoals de Edison en TMF Awards.

In 2009 stapte Tim uit de band om zijn eigen weg te gaan. In 2011 verscheen zijn eerste album ‘Anno’. Drie jaar later kwam hij met het americana-achtige ‘The Journey’. Intussen speelde hij met de originele band van Elvis, deed een theatertour met songs van Buddy Holly en kroop in de huid van Bruce Springsteen onder de noemer: ‘Tim Akkerman Sings The Boss’, waarmee in december 2018 de grote zaal van de Haagse poptempel Paard uitverkocht.

Aan de vooravond van een nieuw album ‘The Lion Don’t Cry’ (verschijnt begin  april 2019), midden tijdens een theatertour, maakte Tim tijd voor een uitgebreid interview dat binnenkort op deze website te lezen is. Ook vertelde hij over zijn favoriete song, een bekende hit uit 1979.

Luister hieronder naar het interview:

 

 

youtubelogo